Pepptalk
Aardig zijn?
In economisch gunstige tijden kun je ook met wat minder talent scoren als ondernemer. Het gaat voor de wind, met of zonder leiderschapskwaliteiten en de zaak kan tegen een stootje.
In goede tijden drukken ondernemers graag een oogje dicht en soms ook twee ogen, als het erom gaat de wensen van hun medewerkers te vervullen en het hen helemaal naar de zin te maken. Bovendien zijn medewerkers in tijden van voorspoed dun gezaaid en kun je ook minder kieskeurig zijn bij het aannemen van nieuw personeel. Veel ondernemers blijven in goede tijden binnen hun comfortzone, ze leunen ontspannen achterover en kijken naar hun zaak als naar een kind dat aan het spelen is.
In gesprekken met andere ondernemers ontdekken ze vaak dat zij in tijden van tegenspoed minder aardig en gezellig zijn tegen hun medewerkers en veel minder toelaten dan voorheen. “Ik ben alert en zit er tegenwoordig bovenop en ik heb mijn handen vol aan het realiseren van een positief resultaat. Wie van mijn personeelsleden nu niet aan dezelfde kant staat als de rest moet maar ergens anders gaan werken.” Deze en soortgelijke opmerkingen hoor ik momenteel regelmatig.
Wat is er gebeurd? We zitten midden in een crisis en velen zijn gespannen en nerveus over wat de toekomst ons zal brengen. Veel ondernemers stellen zich de vraag: kun je als baas tegelijkertijd ‘aardig’ zijn tegen je medewerkers en evengoed economisch succesvol in je zaak? Is het mogelijk om liefdevol ‘ja’ te knikken op alle wensen van je personeel en toch de zaak draaiende te houden? Of moet je een bitch zijn en alles wat medewerkers van je vragen op voorhand afwijzen?
Beide stellingen zijn waarschijnlijk niet juist omdat de balans ergens in het midden ligt. Je hoeft namelijk noch een allemansvriend te zijn, noch een tiran om een bedrijf succesvol te maken of te houden. Respect voor elkaar blijft nog steeds de basis want je hebt elkaar nodig, vooral in slechte tijden. Tijdens een recessie is iedereen meer dan ooit gebaat bij duidelijke doelen. Zaken doen zonder doelen, zonder visie en zonder een bedrijfscultuur, is zoiets als van de ene hoek naar de andere slingeren. Wie nu gaat slingeren, botst vroeg of laat tegen iets op. In het geval van schriftelijk geformuleerde doelen en duidelijk aangegeven grenzen die alle medewerkers kennen, past vrijheid van handelen – ook in een recessie. Medewerkers die zich kunnen vinden in de doelen van de zaak en de grenzen accepteren, zullen meedenken en niet snel met eisen komen die niet passen binnen het kader van de bedrijfscultuur. Meedenkende medewerkers krijg je pas als ze weten waarover ze mee mogen denken. In een recessie is het extra moeilijk, wanneer de baas noch de medewerkers weten waarheen de reis gaat. Dan ga je alle kanten op en waarschijnlijk elke dag een andere kant.
Nieuwe kansen
Elke crisis is een kans. Als het goed is gaat het volgende, als reactie op de crisis, gebeuren: eerst komt de shock, dan de rouwperiode over het geleden verlies, zoals verloren waarden, geloof en gewoonten. Vervolgens de analyse van de oorzaken en het zoeken na de schuldigen, dan de oriëntatiefase met het vastleggen van de nieuwe koers en tot slot gaan we op een andere manier verder. Maar het kan ook niet goed gaan en blijven we verlamd in een soort shock hangen of wij blijven te lang steken in de fase van rouwverwerking. Dat zou kunnen betekenen dat wij eindeloos blijven praten over het probleem en de schuldigen in plaats van over de oplossing.
Wij zijn met z’n allen in het water gevallen maar niet iedereen is daarbij verzopen. Ben jij aan land gekomen, blijf niet te lang liggen. Sta op en schut het water van je af. één ding is echter zeker: de wereld na een grote crisis zal altijd anders zijn dan de wereld ervoor. De race is abrupt onderbroken en tot stilstand gekomen. Deze stilstand zal leiden tot diepe inzichten en nieuwe ideeën. Dat zal ook andere normen en waarden met zich mee brengen en waarschijnlijk ook een andere manier van leven. Wat vroeger normaal was, voelt nu als pervers aan en de dromers van toen zijn de helden van nu.
Kleine crisis, kleine kansen – grote crisis, grote kansen. Omdat deze crisis de grootste van de afgelopen 60 jaar is, zijn de inzichten en kansen ook de grootste van de laatste 60 jaar. Onderzoek wijst uit dat veel wijze en belangrijke beslissingen na een crisis zijn genomen. Mensen weten dat er nu veel zal veranderen en staan er voor open. Had u voor de crisis al een goed idee maar nog geen moed om het te realiseren? Doe het dan nu, niemand zal er gek van opkijken!
Veranderingen komen er aan voor de gehele maatschappij maar ook voor onze kappersbranche en voor elk individu. Op het moment dat mensen uit hun verlamming zullen ontwaken gaan ze meteen op zoek naar de nieuwe leiders. Profileer je nu met je nieuwe ideeën in een nieuwe markt aan de ontvankelijke consument van de nieuwe tijd. Dit zal niet meer de virtuele monopoly-wereld zijn met hun virtuele feiten maar een echte wereld met echte consumenten. Consumenten zijn geen nummers meer maar echte mensen. De consument staat niet alleen weer bij de banken op een voetstuk maar bij iedereen die iets produceert of diensten aanbiedt zoals de kapper. Wil je scoren in de nieuwe wereld, zijn integerheid en aandacht voor deze planeet en het milieu en empathie voor de mens de nieuwe succesfactoren.
Hartware wordt belangrijker dan hardware en hartselling belangrijker dan hardselling.
Wolfgang Peppmeier is hoofdredacteur van Top Hair Benelux en schrijver van het boek ‘Uitstraling – laat van buiten zien wie je van binnen bent’.
Hij geeft seminars en coaching voor kappers. www.pepptalk.nl en www.kappersconsult.nl
|
|
 |